Techniek5 min lezen
Schroefdraad in een 3D print
Bijna elk functioneel onderdeel moet ergens aan vast. Dat is het moment waarop je moet kiezen hoe de schroef zijn grip krijgt, en die keuze bepaalt of het onderdeel na drie keer openmaken nog houdt. Er zijn vier manieren en ze zijn geen van alle in elk geval de beste.
Het korte antwoord
Voor iets dat één keer dichtgaat, kun je gewoon in het plastic schroeven. Moet het vaker open, gebruik dan een messing insert of vang de moer op in een uitsparing. Draad meeprinten kan vanaf ongeveer M8, daaronder wordt hij te fijn voor FDM.
Rechtstreeks in het plastic
De simpelste oplossing: een gat dat iets kleiner is dan de schroef, en de schroef snijdt zijn eigen draad. Voor een plaatschroef of een houtschroef werkt dat prima. Reken op een gat van ongeveer 80 procent van de buitendiameter van de schroef, en zorg dat er minstens drie millimeter materiaal omheen zit.
De beperking is het aantal keren. Bij de eerste keer losdraaien komt er wat materiaal mee, bij de derde of vierde keer draait de schroef rond. Voor een deksel dat je één keer dichtzet is dat geen bezwaar; voor een kast waar je regelmatig in moet wel.
Een moer opvangen in een uitsparing
In het ontwerp komt een zeshoekige uitsparing waar een gewone moer precies in valt, met daarboven het doorgaande gat. De schroef pakt dan in staal en niet in plastic, en dat houdt onbeperkt.
Dit is de goedkoopste manier om een verbinding te maken die tegen herhaald openen kan, want een moer kost niets. Maak de uitsparing een tiende millimeter ruimer dan de moer, anders krijg je hem er niet in. Zit de uitsparing aan de onderkant van de print, dan kan hij er tijdens het printen uitvallen; laat hem dan zijwaarts inschuiven.
Messing inserts
Dit is de nette oplossing. Een messing busje met draad erin wordt met een soldeerbout in een voorgeboord gat gesmolten; het plastic vloeit om de kartels heen en na afkoelen zit hij muurvast. Je hebt dan echte metalen draad in een plastic onderdeel.
Ze zijn per stuk een paar cent en je hebt er een soldeerbout met een platte punt voor nodig. De gatdiameter hangt af van het merk, maar voor de gangbare M3-inserts is dat rond de 4,0 millimeter. Zeg in je aanvraag welke inserts je gebruikt, dan maken we de gaten op maat.
Voor een behuizing die regelmatig open moet, of een onderdeel dat aan een machine hangt, is dit vrijwel altijd de juiste keuze.
Draad meeprinten
Het kan, maar alleen als de draad grof genoeg is. Onder M8 wordt de draadhoogte kleiner dan wat een nozzle van 0,4 millimeter netjes neerlegt, en dan krijg je een ribbel in plaats van draad. Vanaf M8 en zeker bij dikkere maten zoals een deksel op een pot werkt het goed.
Reken wel op speling. Een geprinte draad die exact op maat getekend is, loopt niet. Wij houden standaard wat ruimte aan; zeg het als de verbinding juist strak moet zitten.
Loopt de draad verticaal, dan is de kwaliteit het hoogst: de lagen liggen dan netjes rond. Horizontaal geprinte draad heeft steunmateriaal nodig aan de onderkant en wordt daar ruw.
Kort samengevat
Eén keer dicht: recht in het plastic. Af en toe open: een moer in een uitsparing. Vaak open of een nette afwerking: messing inserts. Grote draad zoals een dop of deksel: meeprinten vanaf M8. Weet je niet welke je nodig hebt, zet dan in je aanvraag hoe vaak het onderdeel open moet, dan adviseren we het erbij.
Vragen hierover die we vaker krijgen
Plaatsen jullie de inserts voor mij?
Dat doen we niet standaard, maar vraag het gerust. Voor een serie onderdelen waar in elk vier inserts moeten, is het logischer dat wij het in één keer doen dan dat jij twintig keer de soldeerbout pakt. We maken er dan een aparte prijs voor.
Welke schroefmaat is het handigst voor een geprint onderdeel?
M3 is voor de meeste toepassingen de juiste maat. Klein genoeg om in een wand van drie millimeter te passen, sterk genoeg voor vrijwel alles wat je in plastic vastzet, en inserts en moeren in die maat zijn overal te krijgen.